Sylke Dijkstra - logopediste

Mijn naam is Sylke Dijkstra en ik ben als logopediste werkzaam bij het Curaçao Dolphin Therapy & Research Center (CDTC). De SDFT vroeg me om een stukje te schrijven over het CDTC en om te vertellen wat mijn werk hier als logopediste inhoudt.

Het CDTC is een onafhankelijk centrum dat kinderen met beperkingen en speciale behoeftes,
de mogelijkheid biedt tot het volgen van een gepersonaliseerde dolfijn ondersteunde therapie. CDTC werkt samen met een aantal organisaties uit Duitsland en Nederland.

Dolfijn ondersteunde therapie is een bijzondere therapie voor bijzondere kinderen/jongeren met beperkingen en speciale behoeftes. Er wordt een intensieve, op maat gemaakte, therapie aangeboden. Hierbij wordt gebruik gemaakt van verschillende therapievormen, gecombineerd met de interactie met een dolfijn. De dolfijn is de motivator en de beloning voor het gewenste gedrag (lichamelijk, mentaal en emotioneel). Uitgebreid onderzoek heeft aangetoond dat dolfijnen kinderen stimuleren om zich verder te ontwikkelen en dat kinderen tot vier keer zo snel leren wanneer ze therapie volgen die gecombineerd wordt met interactie met dolfijnen.

Dolfijn ondersteunde therapie is een integrale, multidisciplinaire behandelmethode, waarin gekwalificeerde therapeuten samenwerken met speciaal voor de therapie getrainde dolfijnen. Zo is het therapeutenteam opgebouwd uit logopedisten, fysiotherapeuten, sociaal pedagogisch hulpverleners en psychologen. Als logopediste ben ik heel veel met spraak- en taalstimulering bij de kinderen bezig. Hiermee wordt bedoeld het stimuleren van de taalproduktie (wat zegt een kind), taalbegrip (wat begrijpt een kind), verstaanbaarheid en articulatie. Daarnaast komt ook het eetgedrag en het sociale aspect rondom de totale communicatie vaak aan bod. Regelmatig komen bij het CDTC ook kinderen die geen mogelijkheden hebben verbale spraak te produceren en dus niet kunnen praten. Bij deze kinderen is communicatie ook erg belangrijk dus gaan we samen met
ouders op zoek naar een andere communicatievorm. Deze vormen kunnen uiteenlopen van gebarentaal tot communicatie middels verwijzers (zoals bijvoorbeeld Picto’s, foto’s en/of andere plaatjes) tot computerondersteunde communicatie. Oogcontact is ook een essentieel communicatiemiddel; veel kinderen maken hun wensen duidelijk door middel van oogbewegingen en kijken naar hetgeen ze willen hebben.

De oefeningen, welke voortkomen uit de doelstellingen die de ouders geformuleerd hebben, worden gedurende de gehele therapie aangeboden. Zowel binnen in de behandelkamer als in het water. Door middel van behaviourcards (kaarten waarop de kunstjes van de dolfijnen zijn afgebeeld) kunnen kinderen kiezen wat ze willen doen. Sprekende kinderen laat ik dan vaak een vraagzin maken met hun wens. Bijvoorbeeld: ‘Mag ik met de bal spelen, alsjeblieft?’ Niet sprekende kinderen stimuleer ik tot het kenbaar maken van hun wens door naar de foto te kijken. Ook in het water stimuleer ik de kinderen zoveel mogelijk op spraak- en taalgebied. Ik laat de kinderen aan de dolfijn uitleggen hoe ze moeten dansen of ik vraag ze te vertellen wat ze bijvoorbeeld de dag ervoor gedaan hebben.

Het is heel mooi en bijzonder om te zien hoe snel er al een band ontstaat tussen de kinderen en de dolfijn. De dolfijnen worden echte vrienden waar lief en leed mee gedeeld wordt…

Sylke Dijkstra,

CDTC Curacao.

« Terug naar overzicht
Website designed by Power Designs